       |
||
  » home » newsy » galeria » sterow. ruchem » wagony » mapa kolejowa » linia 117      » o stronie... » o autorze... » księga gości » linkownia » kontakt 
|
ŁącznośćJednymi z podstawowych urządzeń będących na wyposażeniu każdej nastawni są urządzenia łączności telefonicznej i radiołączności pociągowej. Łączność telefoniczna służy do porozumiewania się między nastawniami w obrębie stacji, z sąsiednimi posterunkami ruchu, powiadamiania dróżników przejazdowych itp. Dzięki radiołączności obsługa nastawni może porozumieć się z maszynistami oraz pracownikami służby drogowej i utrzymania. Łączność telefoniczna 
Aparat telefoniczny MB Posterunki wyposażone są w wewnętrzne łącza telefoniczne (stacyjne - do porozumiewania się w obrębie stacji, zapowiadawcze - do porozumiewania się z sąsiednimi posterunkami, strażnicowe - do informowania strażnic przejazdowych o odjeździe pociągu oraz informacyjne - do kontaktowania się z rewidentami, dyspozytorami itp.). Łącza zakończone są prostymi aparatami telefonicznymi lub koncentratorami (centralkami) telefonicznymi, ponadto do łącza włączone mogą być pośrednie aparaty (np. dróżników w łączu strażnicowym; często szeregową strukturę mają łącza stacyjne). W przypadku kilku aparatów każdy z nich ma ustalony sygnał wywoławczy (kombinacja długich i krótkich dzwonków). 
Centralka telefoniczna Centralka telefoniczna posiada grupę przycisków adresowych i kontrolek, służących do wybierania adresata. Połączenie jest możliwe gdy zostanie wciśnięty odpowiedni przycisk adresowy, co sygnalizowane jest zapaleniem się obok niego kontrolki. Po wyborze adresata wciskany jest przycisk dzwonienia (pierwszy z prawej w najniższym rzędzie), co powoduje włączenie przerywacza i wysłanie w linię prądu przemiennego zasilającego dzwonek w pojedyńczych aparatach (sekwencja dzwonków odpowiada sekwencji wciskania przycisku) lub wzbudzającego sygnalizację żądania połączenia na centralce adresata - zaczyna migać odpowiednia kontrolka i generowany jest sygnał dźwiękowy. Adresat odbiera połączenie na centralce wciskając przycisk adresowy pod migającą kontrolką (kontrolka przechodzi w światło ciągłe). Po zakończeniu rozmowy przyciski należy wycisnąć. Przy wywoływaniu połączenia z aparatu telefonicznego w łączu z kilkoma aparatami sekwencja uzyskiwana jest przez odpowiednie kręcenie korbką (jeden obrót - dzwonek krótki, trzy obroty - długi). Przy nawiązywaniu połączenia z centralką sekwencja ta rozpoznawana jest automatycznie przez wyróżniacz sygnałów i powoduje wzbudzenie sygnalizacji obok przycisku odpowiedniego adresata. W przypadku łącza z jednym aparatem sygnał generowany jest samoczynnie po podniesieniu słuchawki z widełek.  Elektroniczna centralka telefoniczna na stacji Kraków Główny Nowszym rozwiązaniem, alternatywnym dla analogowych centralek, są centralki komputerowe współpracujące z aparatem telefonicznym - wybór adresata lub sygnalizacja żądania połączenia realizowana jest przez komputer. Telefoniczne zapowiadanie pociągów Łącza zapowiadawcze przeznaczone są do telefonicznego zapowiadania pociągów (TZP). Jest to sposób kontrolowania i uzgadniania ruchu na szlaku między personelem sąsiednich posterunków ruchu. W przypadku sprawnej blokady liniowej telefoniczne zapowiadanie ogranicza się w zasadzie do żądania i dania pozwolenia na jazdę dla danego pociągu na liniach jednotorowych, z reguły informuje się także o wyjeździe pociągu na szlak. Na liniach pozbawionych blokady liniowej lub z blokadą nieczynną (np. w skutek awarii lub wprowadznia dwukierunkowego ruchu na torze z blokadą jednokierunkową) ruch prowadzi się w opraciu o pełne telefoniczne zapowiadanie pociągów. Poza żądaniem i daniem pozwolenia należy wówczas meldować o odjazdach i przyjazdach danych pociągów wraz z podaniem godziny odjazdu/przyjazdu. Wszystkie meldunki są zapisywane w dzienniku ruchu prowadzonym przez dyżurnych dla każdego szlaku, dzięki czemu zawsze można zorientować się o sytuacji ruchowej. Dziennik ruchu prowadzony jest także przy prowadzeniu ruchu w oparciu o blokadę liniową - wówczas notuje się godziny zmiany stanu bloków, a w przypadku SBL - tylko przyjazdy i odjazdy z własnej stacji. Radiołączność pociągowa Nastawnie wyposażone są w urządzenia radiołączności do porozumiewania się z maszynistami oraz pracownikami służb drogowych, utrzymania itp. Sieć radiołączności pociągowej jest siecią łączności dwukierunkowej, simpleksowej - co oznacza że niemożliwe jest jednoczesne nadawanie i odbieranie informacji. Większość częstotliwości kolejowych zawiera się w zakresie 150-151 MHz. Są to kanały pociągowe (od 1 do 7) używane na różnych liniach kolejowych, kanały drogowe, utrzymania, testowe, ratunkowe itp. Na dużych stacjach stosowane są ponadto specjalne kanały używane przy pracach manewrowych. 
Radiotelefon produkcji RADMOR Na wypadek wystąpienia nagłego zagrożenia w ruchu radiotelefon wyposażony jest w funkcję radiostop. Wciśnięcie specjalnego plombowanego przycisku ALARM powoduje rozpoczęcie wysyłania na wybrany kanał sygnału alarmowego będącego kombinacją trzech tonów słyszalnych. Sygnał ten odbierany jest przez radiotelefony w pojazdach trakcyjnych (ustawionych na dany kanał) i powoduje włączenie nagłego hamowania składu. Łączność radiowa najczęściej obsługiwana jest przez typowe aparaty radiotelefoniczne firmy RADMOR. Podobnie jak w przypadku łączności telefonicznej istnieje możliwość zastosowania komputera do sterowania radiołącznością - funkcje obsługiwane są z komputera współpracującego z mikrofonem i nagłośnieniem (system F-804/2 firmy Pyrylandia - zastosowany m.in. w LCS Mińsk Mazowiecki, LCS Błonie, LCS Władysławowo). Radiołączność nie jest przeznaczona do komunikowania się personelu posterunków nastawczych między sobą, jednak w przypadku przerwy w łączności telefonicznej może służyć do radiotelefonicznego zapowiadania pociągów. W przypadkach takich stosowane są tzw. tablice tożsamości odmienne dla każdego szlaku i znane tylko danym nastawniom, składające się z dwóch rzędów cyfr. Wywołująca nastawnia podaje dwie dowolne sąsiadujące cyfry z górnego rzędu, druga - odpowiadając - podaje cyfry znajdujące się pod nimi. Zapobiega to włączeniu się w rozmowę osób trzecich, co mogło by mieć ujemny wpływ na bezpieczeństwo ruchu (częstotliwości kolejowe nie są kodowane). |
   SM31-126   |
  (c) Paweł Okrzesik 2003-2010. Wykorzystywanie elementów witryny bez wiedzy i zgody autora zabronione.
|
||